Tłustosz pospolity
Bylina owadożerna o przyziemnej różyczce jajowatych liści pokrytych lepką wydzieliną gruczołową, która rozkłada przylepiające się do liści owady. Owady są dla rośliny źródłem niezbędnego do życia azotu. Ze środka różyczki wyrastają łodygi zakończone niebieskofioletowym kwiatem o rurce przechodzącej w ostrogę. Owocem jest torebka. Ten rzadki gatunek występuje na zalewanych łąkach, głównie na glebach torfowych. Na skutek nadmiernych zbiorów i przekształcania środowiska naturalnego był bliski wyginięcia, toteż w wielu krajach został objęty ochroną.
W celach leczniczych zbiera się w ściśle określonych miejscach ziele (Herba Pin-guiculae vulgańs) w okresie kwitnienia. Po ostrożnym ścięciu suszy się je w miejscu cienistym, przewiewnym, lepiej jednak w suszarni w temperaturze maksimum 40 °C. Zawiera przede wszystkim enzymy proteolityczne, kwasy organiczne i inne substancje. Działa rozkurczowo i pobudza mechanizmy wydzielnicze górnych dróg oddechowych. Tłustosz zatem jest stosowany w przypadku uporczywego kaszlu, ataków astmy lub nieżytu oskrzeli.
Przygotowuje się odwar (2 łyżeczki do kawy ziela na filiżankę wody) i pije w ciągu dnia. Odwar jest bardzo skutecznym lekiem dla dzieci. Świeże liście działają gojąco na uporczywe rany.
Enzymy zielonych części koagulują białka mleka, co wykorzystuje się w krajach północnych do produkcji białego sera.
Okres kwitnienia: VI-VII Zbiór ziela: VI-VII
