Fasola zwyczajna
Roślina uprawna jednoroczna o łodydze kończącej wzrost (formy karłowe) lub stale rosnącej (formy wijące się). U tych ostatnich może ona osiągnąć do 3 m długości i jest prawoskrętna. W kątach liści naprzemianległych, trójlistkowych znaj duj ą się krótkie grona złożone z kwiatów różnej barwy. Owocem jest strąk. Gatunek ten pochodzi z tropikalnych rejonów amerykańskich i jest uprawiany na całym świecie w postaci wielu odmian jako roślina warzywna lub ozdobna. Na jarzynę najlepiej nadają się odmiany bez włókna, ze strąkiem zielonym lub żółtym. Na "suche ziarno" uprawia się głównie odmiany o białych nasionach.
Do celów leczniczych służą same dojrzałe strąki (Fructus Phaseoli sine Semi-ne), z których wyłuskano nasiona. Strąki powinny być słomkowożółte, bez brunatnych plam, dobrze wysuszone. Zawierają one aminokwasy (argininę, asparaginę), witaminę C, sole mineralne i skrobię. Działają moczopędnie i obniżają poziom cukru we krwi.
Wchodzą w skład mieszanek ziołowych używanych w przypadku chorób nerek oraz gośćca, a także jako środek pomocniczy w leczeniu cukrzycy. Zmielone nasiona dają takie same wyniki. Mączka fasolowa służy do sporządzania ciepłych kataplazmów w przypadku uporczywych egzem.
Można z takim samym skutkiem leczniczym używać strąków fasoli wielokwiatowej (Ph. coccineus) i fasoli półksiężyco-watej (Ph. lunatus).
Okres kwitnienia: VI-VIII Zbiór strąków: VIII-IX
